BORSTELMUSEUM

Het borstelmuseum of het verhaal van de glorietijd van de borstelnijverheid van Izegem. De Izegemse borstelnijverheid, in alle schoolboeken vermeld als plaatselijke huisnijverheid, kreeg een enorme vlucht toen de borstelfabrikant Deryckere plantaardige grondstoffen uit Zuid-AziŽ invoerde. Zo kon vanaf 1850 een goedkopere borstel gemaakt worden. Rond de jaren 1900 tot 1930 waren een 3000 personen in de borstelindustrie bedrijvig. Tot op heden is
Izegem het  wereldcentrum van de  borstelproductie en borstelmachinebouw. De grondstoffen worden ingevoerd uit AziŽ en Amerika. De afgewerkte borstels worden verspreid over heel Europa, de borstelmachines in de ganse wereld.

De bezoekers aan het museum maken kennis met het  trek- en pekwerk voor het maken van de draadborstel en de witborstel. Geleidelijk wordt de bezoeker ingeleid in de industriŽle revolutie langs het parcours van de eerste machines tot de machines van de zeventiger jaren. Van dan af doet de computergestuurde machine haar intrede.

Verschillende modellen en soorten borstels zijn dagdagelijks in onze huishoudens, in de industrie of in onze hobby in gebruik. Denken we maar aan de verschillende soorten schilderborstels en de verscheidenheid aan penselen. Een hele evolutie is aan de gang…

 

SCHOEISELMUSUEM

Het museum werd in 1968 opgericht met de bedoeling de mooiste Izegemse schoenen te tonen en te bewaren. De schoonheden uit de jaren 1920-1930 droegen schoenen die het modebeeld van de 20ste eeuw bepaalden. Ook de koninklijke familie, de bruidsmeisjes van prinses Mathilde en prins Filip droegen en dragen Izegemse Belgian Shoes.

In geen enkel Europees schoenmuseum ziet de bezoeker de werkwijze om schoenen met de hand te maken zo gedetailleerd als in het Izegemse schoeiselmuseum. Dit is het werk van de oud-leraars van de Vakschool die elke fase in het productieproces didactisch hebben uitgewerkt en aanschouwelijk voorstellen.

Ook de schoenmode in historisch perspectief komt aan bod. De schoen en het schoeisel evolueerden al heel snel van loutere bescherming naar statussymbool. Denk maar aan de betalende koer en de aarden koer in nonnenscholen van destijds. Arme lieden liepen meestal blootsvoets, soms in klompen. De betere klasse pronkte met kunstig gemaakte lederen schoenen, ook voor de heren met hoge hak en opvallende strik.

Er is ook de mooie verzameling schoenen uit andere landen: opanken uit ServiŽ, de babouche uit Marokko, de gin-tienschoenen uit China, de Indiaanse mocassin, de alpargatas uit Eduador…

 

Luc CAPPON

 

 

Inhoud

Home
Welkom
Activiteiten
Foto's
Interactief
Voordrachten
Lidmaatschap
Dialysecentrum

Contact:

vnkvzw@gmail.com