TURKIJE VOOR DE THUISBLIJVERS

 

TWEEDE DIALYSEREIS NAAR ANTALYA VAN 25.09 tot 5.10.2011

 

Turkije is een land waar sinds eeuwen christenen, joden en moslims in goede verstandhouding met elkaar samenleven. Die voorstelling van eeuwenlange religieuze verdraagzaamheid doet de geschiedenis zeker geweld aan. Van een levend christendom, in zijn katholieke of orthodoxe vorm, is vandaag niet veel meer te merken. Van de vier miljoen christenen op het eind van de 19de eeuw, toen goed voor dertig procent van de bevolking, blijft slechts een handvol over. De hoofdstad Ankara telt drie katholieke kapellen, alle drie gevestigd in een buitenlandse ambassade. Orthodoxe kerken zijn er helemaal niet. Istanbul met de zetel van de orthodoxe patriarch, kent wel een bescheiden aanwezigheid van christenen. De Joodse minderheden wisten zich in Turkije beter te handhaven. In de 16de  eeuw gingen grote groepen joden voor de oprukkende islam in Spanje op de vlucht en vestigden zich voornamelijk in en rond Istanbul. Daar leven ze nog met zo een twintigduizend en met nog steeds het Spaans als voertaal.

Officieel is Turkije een lekenstaat. Toch is 99% van de bevolking moslim. Op het einde van de vorige eeuw waren er ongeveer 70 000 moskeeŽn en er komen er nog steeds bij.

 

Een zoektocht naar godsdienstige bezienswaardigheden brengt ons dus zeker naar joodse en christelijke nederzettingen, maar ook naar een verrassende kennismaking met de islam in volle ontplooiing.

De indrukwekkendste herinneringen aan het christendom zijn te zoeken in CappadociŽ. De tufsteenformaties vallen meteen op met rotsformaties van puntmutsen en zwerfstenen er bovenop. Talrijk zijn de sporen, resten en ruÔnes van de eeuwenoude bewoning. In de GŲremevallei getuigen tientallen in de rotsen uitgehakte kerken, kloosters, woningen en duiventillen van een intens sociaal leven in de middeleeuwse tijd en lang daarvoor. Al tijdens de vroegste Romeinse godsdienstvervolgingen vluchtten christenen naar deze streken. Veel van de kerkjes zijn gebouwd in de stijl van de Byzantijnse basilica. De frescoís vertellen het leven van Jezus en verhalen uit het Oud Testament.

In de loop der tijden haalde de islam de bovenhand op het christendom. Die ontwikkeling is duidelijk te merken. Basilieken werden tot moskeeŽn omgebouwd of zijn nu musea geworden. Spitse minaretten trekken de aandacht en beheersen het stadsbeeld. Elke moskee heeft er minstens ťťn. Wie een moskee bezoekt trekt steeds zijn schoenen uit en laat deze achter aan de ingang. Een moskee is geen kerk. Wel zijn beide plaatsen van gebed en samenkomst. Maar voor christenen is de kerk het huis van God, voor moslims is de moskee veeleer de plaats die mensen samenbrengt. De koepel wijst op eenheid en solidariteit. 

 

ANTALYA Ė Is een druk bezochte badplaats aan de Middellandse Zee (de Turkse RiviŤra) en telt op heden zo een 700 000 inwoners. Landinwaarts liggen de steden Burdur, Ispata, Konia, Kemer, Side, Myra en Belek waarvan sommige een bezoek overwaard zijn. De streek is rijk aan archeologische sites. Sagalassos is goed gekend, de Waregemse professor emeritus (KUL) Marc Waelkens leidde er jarenlang de opgravingen.  De stad Antalya zou in de 2de eeuw v. C. gesticht zijn als havenstad in de baai van Antalya. De gunstige ligging maakte Antalya tot de belangrijkste haven aan de zuidkust.

De stad ligt op circa 50 meter boven de zeespiegel op een falaisetafel. De brede boulevards en lanen die de stad doorkruisen zijn afgezoomd met wuivende palmbomen en aangeplante sinaasappelbomen. Er is ook een lange winkelstraat, weliswaar niet autovrij, met vestigingen van verschillende winkelketens. Ook lokale handelaars doen er gouden zaken. Deze laatste blijven tot laat in de nacht hun klanten bedienen. Antalya is trouwens gekend vanwege zijn heerlijk zoete sinaasappelen die daar samen met andere citrusvruchten overvloedig aanwezig en gesmaakt worden.  Oude houten huizen worden stelselmatig kunstig gerestaureerd; parken worden minutieus onderhouden en de jachthaven blijft een attractie op zichzelf.

Historische monumenten, eeuwenoud of van deze tijd herinneren aan een ver of recenter verleden. De stad werd gesticht door Attalos II van Pergamon, vandaar aanvankelijk de naam Attaleia en later Antalya. De stad wered herhaalde malen door zeerovers belegerd en uiteindelijk veroverde de Romein Servilius met zijn leger de stad, bezette  de stad en bracht deze tot grote bloei. Ook de apostel Paulus zou de stad als bruggenhoofd op zijn zendingsreizen gebruiken. De kruisvaarders (11de eeuw) gebruikten de haven van  Attalia om door te stoten naar het Heilig Land. Na de Seltsjoeks (begin 13de eeuw) kwamen de Osmanen eind 14de eeuw  aan de macht en hielden stand tot 1923 om tenslotte op te gaan in de republiek Turkije.

 

Actueel -  De deelnemers, een dertigtal, aan de tweede dialysereis van de VNK hebben als uitvalsbasis het vijfsterrenhotel.


Saturn Palace Resort - ANTALYA - O242 52 3400 - 
Er werd gekozen voor de formule all-in. Het dialysecentrum is op tien minuten
wandelafstand van het hotel gelegen. Reisagent en luchtvaartmaatschappij : Corendor Ė o.l.v. Gamze GŁnes.

Het bestuur van de VNK wenst de deelnemers een ontspannende vakantie:  behouden vlucht, gezellig verblijf  en veilige terugreis.

Dank en proficiat  aan diegenen die alles tot in de puntjes regelden, organiseerden en administratief voor mekaar kregen.

Hartelijk dank aan dr. Janssens, diensthoofd nefrologie, en alle dokters - nefrologen die de helft van de reis van 2 (twee) verpleegkundigen financieel voor hun rekening nemen. Op deze manier kunnen twee verpleegkundigen mee op reis wat een waarborg biedt voor de dialysepatiŽnten, vooral inzake verzorging, morele en fysieke ondersteuning en algemene begeleiding. De patiŽnten zijn in ervaren en deskundige handen.

 

Luc Cappon

Ondervoorzitter VNK

 

 

Inhoud

Home
Welkom
Activiteiten
Foto's
Interactief
Voordrachten
Lidmaatschap
Dialysecentrum

Contact:

vnkvzw@gmail.com